Zofa

Dit project is het vervolg op een stedenbouwkundige en programmatische visie voor de Nieuwe Tiendweg in Krimpen a/d IJssel die door zofa in opdracht van de Stichting Ouderenhuisvesting Rotterdam is gemaakt.

programma

Het programma bestaat uit intramurale voorzieningen in de vorm van een verpleeghuis nieuwe stijl met 54 plaatsen, gecombineerd met diverse wijkvoorzieningen en +/- 150 woningen. De bouwvolumes die over 3 locaties verdeeld zijn, worden gevangen in de aanwezige orthogonale structuur. Een gedeelte van de begane grond onttrekt zich aan deze structuur. De ‘oksel’ tussen school (zie nieuwbouw brede-school) en verpleegcentrum maakt een ontvangstgebaar die het belang van de nieuwe voorzieningen voor de wijk benadrukt.  Aan de Nieuwe Tiendweg zelf is sprake van ‘een strip met gebouwen’ die de centrale ontsluitingsweg profileert. Het terrein dat de locaties verbindt wordt opgevat als een intermediair tussen de Rondweg en Nieuwe Tiendweg. De hoogte varieert van 2 tot 5 bouwlagen.

architectonische uitwerking

De woongebouwen blijven gedeeltelijk over twee verdiepingen onbebouwd en maken aan twee zijden bereikbare entrees mogelijk. Het ‘formele adres’ –zichtbaarheid aan de Nieuwe Tiendweg- en de functionele ontsluiting –aan de Rondweg- worden op deze manier met elkaar verbonden. De nieuwe ‘doorzichten’ op het maaiveld versterken de onderlinge relaties waardoor de Nieuwe Tiendweg meer onderdeel wordt van de gehele wijk.

verbindende structuur
De volumes worden per locatie op een gelijksoortige architectonische manier bewerkt. Gebouwdelen worden gedeeltelijk uit de rooilijn verschoven waardoor een ‘slingerachtige structuur’ ontstaat die de afzonderlijke delen aan elkaar rijgt. Hoeken worden geaccentueerd en beide kanten van de gebouwen worden ontwikkeld. Het terugbrengen van de bouwhoogte aan de noordzijde voorziet de onderdelen van een begin en eind en is ook een handreiking naar de schaal van de rijtjeshuizen aan de overkant.

nuance in materialisatie
In materiaal –overwegend metselwerk- zijn de verschillende gebouwen nadrukkelijk familie van elkaar. Kleur, textuur en de manier waarop gevelopeningen zijn uitgewerkt kennen specifieke verschillen op basis van het gebruik maar vormen vooral een herkenbaar bij elkaar horende reeks. Zo wordt in de gevel van het ‘verpleeghuis’ de horizontale stapeling van diverse programmatische onderdelen verbeeld door rollagen en wisselende negges. Bij de woongebouwen die zelf een sterk horizontaal karakter hebben wordt dit echter genuanceerd en voorkomen. In beide gevallen vormen staande ramen in wisselende samenstelling en posities de basis. Uitgangspunt is de visualisering van de gebouwstructuur zonder dat deze een verzameling van repeterende onderdelen wordt.

integrale maaiveldinrichting
Parkeren voor woningen en voorzieningen wordt in de directe nabijheid van de verschillende plandelen, volgens de geldende normering uitgewerkt. Een integrale inrichting op het maaiveld –waarin verhard en onverhard elkaar afwisselen- wordt gekoppeld aan nieuwe en bestaande groenvoorzieningen. Formele en informele routes tussen de verschillende plandelen en het bestaande maken het gebied op diverse manier toegankelijke en bereikbaar voor oude en nieuwe bewoners.